Hallo!

Ik weet niet waar ik moet beginnen, er is zoveel dat ik kan vertellen over de afgelopen weken. Ik heb jullie nog niets verteld over Melbourne, kerst, oud & nieuw, Sydney. En vandaag ga ik daar ook niet veel over vertellen, want ik wil niet zo'n vier uur van jullie tijd in beslag nemen. Het is alweer een tijdje geleden, dus de verhalen komen wel als ik terugben. Leuker is het om te vertellen dat ik nu inAirlie Beach ben. Maar ik begin met mijn reis naar Brisbane.

Nadat ik Sydney ben geweest voor zo'n anderhalve week ben ik naar de Blue Mountains gegaan, een berggebied twee uur treinreizen uit Sydney. En de bergen zijn ook echt blauw, dat komt door de olie die in de bomen daar zit (dat geloof ik tenminste) Eucalyptusbomen wel te verstaan. Ik ben altwee maanden in Australie maar wist niet precies hoe die bomen eruit zagen. Dus uiteindelijk tijdens een bushwalk aan een vrouw gevraagd. Ze zag eruit als een fanatieke natuurliefhebster dus wij schatten onze kans hoog in dat zij het antwoord wist. En dat wist ze: eigenlijk elke boom die we daar zagen, die we overal in Australie zien, zijn Eucalyptusbomen. Haha, en ik maar denken dat het 1 soort is, niets is minder waar, er zijn honderden verschillende soorten. Nou ja, weet ik dat ook weer, maar inderdaad, ik hoor jullie denken, best een blond momentje van Rommie... Yep!

Na de Blue Mountains besloot ik om direct door te gaan naar Brisbane, omdat ik nog maareen kleine vierweken in Aussie had en er in het noordoosten nog veel te zien en te doen is. Bovendien trekt het mij totaal niet om naar die populaire strand- en surfplekken te gaan waar het grootste deel van de dag draait om er goed uitzien, dronken worden en feesten.Ik merkte wel dat ik ook hier uitstelgedrag vertoon, zit waarschijnlijk toch echt in mijn natuur. Naar Brisbane gaan was een makkelijke oplossing, dus in Brisbane moest ik echt weer eens in mijn Lonely Planet (die ik nauwelijks gebruik) gaan kijken en een reisplan maken. Uiteindelijk heb ik mijn 'uitdaging'bij een medewerker van een reisbureau neergelegd en zij heeft een prima planning tot aan 31 januari voor me gemaakt. Makkelijk toch? Hoefde alleen maar te zeggen waar ik heen wilde en zij heeft alles verder geregeld. Ideaal. Ik wist die dag om drie uur nog niet dat ik de volgende ochtend om half acht 's ochtends weer verder zou reizen. Heerlijk dat backpacken :-) Een kleine greep uitmijn reisplannen: Fraser Island, Whitsundays en Townville. Weten jullie dat alvast, en dan voel ik met niet zo schuldig dat ik steeds te lang wacht met mijn weblog schijven...

Een uur dichter bij huis
Ik ben inmiddels weer een uurtje dichter bij huis. Het is hier negen uur eerder dan in Nederland. Over dat uurtje verschil heb ik, schrik niet, 19 uur gedaan. Ongelooflijk de afstanden die je hier moet overbruggen. Als ik terugkom moet ik er vast aan wennen dat we Maastricht een eind weg vinden... Negentien uur reizen met het openbaar vervoer. Het kan prettig zijn, van Melbourne naar Sydney had ik een moderne, comfortabele Greyhoundbus. Maar dat was niet het geval op de route Sydney - Brisbane. Mijn god, wat een 'interessante' reis was dat. Ik had plek 12d toegewezen gekregen, een plek bij het raam dichtbij het toilet. Dus ik had niets te klagen. Totdat voor mij, op plaats 10d, een bijzondere man ging zitten. Hij leek op Hannes (sommigen van jullie weten wie ik bedoel), een oude man uit Leeuwarden die er een beetje slonzig uitziet. Zo ook deze man, maar hij droeg een kleurrijk gewaad en iets van een soort omslaghoed/doek op zijn hoofd. Blijkbaar is het volgens zijn geloof niet toegestaan dat je je kleren te vaak wast, want hij droeg een penetrante muffe geur met zich mee als zo'n kelderkast waar je een paar keerper jaar wat troep in opbergt.

Achter mij zat een andere man. Ken je die soort aapjesachtige woestijndieren, die heel vluchtig om zich heen kijken terwijl ze rechtop op hun achterpoten staan? Zo bewoog hij ook, heel snel en spastisch. Hij had bovendien net zo'n verkrampt homohandje als Jappie, mijn oude buurman op de Van Asbeckstraat (wederom sommigen kennen hem). Bedenk daar nog een jaren tachtig, getoupeerd Axel Rose kapsel bij en je hebt het plaatje compleet. Hij maakte snuifende geluiden en af en toe ben ik me rot geschrokken als ik mijn hoofd omdraaide en hij ineens bijna panisch over mijn stoel heen leunde om iets te zien. Bedenk daar nogeen stoel bij die niet op ligstand bleef staan en een lekkende airco, en dan weet je hoe mijn busreis ongeveer was. Haha, het klinkt misschien erger danhet is, maar ja, na 19 uur ben je echt gaar en lijkt alles eenbeetje erger!

In Brisbane voelde ik een cultuurshock. Niet alleen was hetineens verschrikkelijk warm vergeleken met de Blue Mountains, ik kwam terecht in een typisch East Coast partyhostel. De make-up tassen van mijn kamergenootjes waren net zo groot als mijn toilettas, hun koffers twee keerzo groot als mijn backpack. 'S avonds besteedden ze zo ongeveer een uur aan optutten en hun haar doen, om vervolgens dronken thuis te komen en tot in de middag van de volgende dag hun roes uit te slapen. En dan begon hetzelfde ritueel weer. Ongelooflijk. In Brisbane heb ik verder niet veel gedaan dan wat rondlopen, in de Botanical Garden rondlopen en de stad bekijken.

Vanuit Brisbane ben ik naar Rainbow Beach gegaan. En daar heb ik twee ontzettend relaxte en leuke dagen gehad. Ik heb een hele mooie bushwalk gedaan die uitkwam bij een sandblow. En daar heb ik zoveel lol gehad, in mijn eentje! Ik wilde een goeie foto maken op een soort natuurlijk boomwortelbankje (goed woord voor galgje). Maar omdat ik alleen was, moest ik de zelfontspanner gebruiken. En het duurde dus nog al even voordat ik een goeie foto had. En ik maar heen en weer rennen over het gloeiend hete zand. Wat een lol. Vervolgens ben ik naar de klif gelopen. Het was twaalf uur 's middags, warm en ik had het gevoel dat ik in de woestijn was. Ik begon zelfs al te hallucineren. Dacht dat er iemand lag te zonnen, maar het bleek gewoon een boomstam te zijn. Haha. Na daar een tijdje te hebben rondgelopen en van het uitzicht genoten te hebben, ben ikterug gewandeld naar het strand. En wat een heerlijk strand, ik voelde me daar met de hoge golven net een speels kind. Wat het leuke is, er is niemand daar die mij kent, dus ik kan gewoon doen waar ik zin in heb. En dat is tof!

Nog even een eindsprintje
Omdat het een lang verhaal wordt, zal ik nog even snel mijn laatste week beschrijven. Hoewel Fraser Island het niet verdiend om haastig te worden afgeraffeld. Dus misschien toch nog wel iets langer... In 1 woord: WAUW! Het is een zandeiland waar je alleen met een 4wd doorheen komt, en dat was cool. De eerste dag zat ik naast de bestuurder in de cabine, fantastisch uitzicht. We hebben daar ook door een regenwoud gewandeld met een beekje. Dat water is 17 graden (koud dus) en schoon doordat het jaren door al het zand vanuit de bodem naar boven dringt. Heerlijk verfrissend om daar een slok van te nemen. Daarna naar Lake McKenzie, echt het helderste water dat ik toch nu toe heb gezien. Heerlijk om daar wat tijd door te brengen. De tweede dag zijn we onder ander naar de Champagne Pools geweest. Het zijn eigenlijk twee baden afgesloten van de zee door rotsen, maar de golven die over de randen heen klotsen zorgen voor bubbels in het water. En als laatste: Ik heb gevlogen!! Vijftien minuten boven het eiland. Echt supergaaf!

Oh ja, na Hervey Bay en Fraser Island ben ik twee dagen in Emu Park geweest. Daar ben ik bij een krokodillen farm geweest. Beetje tegenstrijdig gevoel, ze fokken daar krokodillen voor hun leer en vlees. Maar heel gaaf om te zien, en ik heb er eentje (weliswaar klein) vastgehouden. Ze zijn echt zacht, je kunt er gewoon in knijpen, dat had ik niet verwacht. En in Emu Park heb ik twee Aussie meiden ontmoet, zo gek als een duur en helemaal my kind of chicks! Wanneer ik terugga (detail: wanneer en niet als :-) ga ik ze zeker opzoeken. Ik heb ook allemaal tips gekregen voor mijn laatste twee weken in Australie, helemaal super. Ja, inderdaad, nog maar twee weken, 12 februari vlieg ik naar Nieuw Zeeland en moet ik Aussie achter me laten. Maar zover is het nog niet. Ik ga morgen voor drie dagen op een zeiltour langs de Whitsunday Islands en het Great Barrier Reef. Ook dat zal weer ongelooflijk bijzonder zijn, daar heb ik het volste vertrouwen in.

Het was een tijdje geleden, ik beloof dat ik niet weer zo lang zal wachten met een nieuw verhaal. Ik ben weer bij met mijn dagboek, dus dat is een goed teken. (Ik heb alleen maar de Great Ocean Road, Melbourne en Sydney overgeslagen, haha (lees het sarcasme tussen de regels door, dat is namelijk zo'n drie weken van mijn reis, haha)

Foto's voortaan op Facebook
Ik heballe foto's tot nu toe op mijn facebook geplaatst, dat gaat veel sneller dan op deze weblog en ik kan er ook veel meer op plaatsen. Als je geen facebook hebt en toch mijn foto's wilt zien, kan je heel gemakkelijk een account aanmaken. Het is Heit tenslotte ook gelukt ;-) Haha.

Via de volgende link kom je bij mijn foto's: http://www.facebook.com/photos.php?id=100000474865209#/profile.php?v=photos&ref=name&id=100000474865209

Tot gauw, ben ook weer erg benieuwd hoe het in Nederland is en hoe het met jullie allemaal gaat.

DIKKE TUT Rommie