Nog 16 dagen...

Hallo lieverds,

Op het moment zit ik in Thailand, wat een geweldig land. Het is hier verschrikkelijk heet, zo'n 40 graden, soms iets meer (pfff), soms iets minder (maar nog steeds pffff). Ik ben 15 april aangekomen in Chiang Mai, nadat ik had besloten Bangkok maar even te skippen. (Waarschijnlijk hebben jullie allemaal het nieuws wel gevolgd over de demonstraties die op dit moment plaatsvinden.) En 15 mei was waarschijnlijk de beste dag die iemand zich kan wensen om in Thailand aan te komen. De Thai vieren dan namelijk het Boeddhistisch nieuwjaar. En dat houdt in dat iedereen die ook maar een voet op straat waagt, gegarandeerd met een nat pak thuiskomt. Het is traditie hier om elkaar 'te reinigen' voor het nieuwe jaar. Door de jaren heen heeft dat zich ontwikkeld tot het gooien van emmersvol water, het liefst ijs en ijskoud, naar iedereen die zich in een straal van zo'n vijf meter waagt :-) Zou je in Nederland op z'n minst een middelvinger als reactie krijgen, hier krijg je een big smile van elke persoon die je nat gooit. En af en toe een verraste gil als het water gekoeld was door een van de enorme blokken met ijs die ze op deze dag verkopen. En je kan je voorstellen dat dat nog leuker is ;-) Hoe kapot ik ook was na een reis van 30 uur vanuit Auckland, Nieuw Zeeland, ik kreeg genoeg energie om zo'n vijf uur mee te doen aan dit enorme watergevecht.

7 eleven in de jungle

In het guesthouse waar ik verbleef, dankzij een gouden tip van Katolina, heb ik een aantal leuke meiden ontmoet. Samen hebben we de stad ontdekt, rondgetourd op een scooter (wat ongelooflijk gaaf is!) en besloten een driedaagse track te doen in de jungle. Daar heb ik op een olifant rondgereden, hill tribes bezocht (stammen die in de heuvels van Thailland wonen) en gebambooraft. (Excuseer, bij dit woord laat mijn kennis van de Nederlands taal me even in de steek...) En wederom veel nieuw, bijzondere mensen ontmoet. De Thai mensen zijn zo vriendelijk, vrolijk, behulpzaam en vermakend, wij in Nederland kunnen nog wat van hun leren. Ons hotel, zoals onze gids het noemde, bestond uit een soort rieten hutje met een paar niet zo schone dekens, kussen, een heus matras en een mosquitonet. En er was zelfs een 7eleven, (westerse winkelketen die dag en nacht open is) namelijk een grote koelbox met koud water en bier. Wat wil je nog meer? S avonds in de jungle, met een bijzonder goed Thais diner, ter plekke vers voor ons bereidt door een muzikale kok die ons later op de avond trakteerde op wat Thais gitaarspel en zang. Jullie merken het, ik heb een geweldige tijd gehad!Terug in Chiang Mai heb ik nog een aantal dagen met een aantal van de groep doorgebracht.

Buikspieroefeningen

Gister ben ik aangekomen in Krabi, in het zuiden van Thailand. Na een treinreis van 14 uur naar Bangkok, met mijn eigen slaapplekje, en een treinreis van 10 uur naar Surat Thani, werd ik op het treinstation door een jongen weggetrokken, of eigenlijk gered van een tiental taxichauffeur die me allemaal wilden vervoeren. Hij heeft me in no time naar het centrum gecrosst en daarna heb ik een drie uur lange busreis naar Krabi aangesmeerd gekregen. Ik wilde daar sowieso heen, maar het ging nu allemaal wel erg snel. In de overvolle bus was ik de enige niet-Thai. Als de locals die bus nemen, zal het wel goed zijn, dacht ik. Maar er bekroop me ook een gevoel van onzekerheid, omdat ik pas om tien uur s avonds aan zou komen in Krabi. Ik besloot om me pas druk te maken als het zover zou zijn en dan zien waar het schip zou stranden. Eenmaal in Krabi aangekomen werd ik wederom verwelkomd door een aantal taxichauffeurs. Dus ik aan een van hen gevraagd naar een guesthouse en hij wist wel een. Waarschijnlijk vrienden van hem, want zo gaat dat hier :-) Dus voor de zekerheid afgedwongen dat ie me voor dezelfde prijs net zo lang zou rondrijden totdat ik een goede plek had gevonden. Deal! Bleek dat ie een scootertaxi heeft, dus ik met backpack en rugzak bij hem achterop mijn buikspieren een goeie workout gegeven :-) En mijn gevoel om hem te vertrouwen bleek terecht, ik heb nu voor twee dagen een heerlijk tweepersoonsbed en een goddelijke douche voor een hele redelijke prijs. Moraal van het verhaal... als je het z'n gangetje laat gaan en gewoon positief blijft en vertrouwen hebt, komt het allemaal goed :-)

Voor je het weet...

En ik weet het, want zo gaat het namelijk al sinds 25 november, de dag dat ik uit Nederland vertrok. (Mooi bruggetje...) Ik ben namelijk over 16 dagen weer terug in het gelukkig niet meer zo koude kikkerlandje. Ik heb zin om naar huis te gaan en ik ben blij dat ik iedereen snel weer kan zien en spreken. Ik beloof echter dat ik nog volop ga genieten van wat Thailand en Hong Kong me te bieden hebben voordat ik naar huis ga :-) Ik heb jullie tot nu toe al mijn foto's van Nieuw Zeeland onthouden, dat zal ik niet doen met mijn foto's van Thailand. Ik heb ze op facebook geplaatst: http://www.facebook.com/profile.php?id=100000474865209#!/profile.php?id=100000474865209&v=photos.

Tot gauw iedereen!!

Alweer in Nieuw Zeeland! De tijd gaat zo snel!

Hoi!

Hier ben ik weer eens. Ik ben op dit moment in Queenstown, New Zealand. En het is hier geweldig! De natuur is overweldigend, het weer kan af en toe beter, maar de afgelopen week mag ik absoluut niet klagen.

Ik heb iets meer dan een week geleden iets ontzettend gaafs gedaan, ik heb geskydived (als je het zo schrijft). En dat was zoals ik al zei GAAF!!! Vanaf iets minder dan 4 km uit een vliegtuig springen, wat een ervaring. Trillend op mijn benen van de adrenaline. Dat ga ik zeker nog een keer doen.

Op dit moment reis ik samen met een hele leuke meid uit Israel. Ik heb haar in Sydney ontmoet en een paar dagen geleden hebben we elkaar weer getroffen. Zij heeft een auto gehuurd, dus nu rijden we samen rond in NZ en dat is verreweg de beste manier. Je kan stoppen waar je wilt en slapen wanneer je wilt :-) Jammer dat het maar twee weken duurt, dan gaat ze terug naar Australie. Maar ik geniet volop voor zolang het duurt.

De afgelopen drie dagen hebben we samen iets ongelooflijks gedaan. We hebben namelijk een berg van 1500 meter beklommen. Drie dagen klimmen en afdalen met al je spullen, voornamelijk eten op je rug. Je kunt voorstellen dat we nu een beetje last hebben van onze spieren. Hetis echter alle pijn en meer waard, wat was hetfantastisch! Ik probeer zo snel mogelijk de foto's op facebook te zetten zodat jullie een beetje kunnen meegenieten. Helaas zijn onze ogen veel beter dan de lens van de camera, dus je kunt het nooit fotograferen zoals het in het echt is. Maar ik denk dat de foto's voor zich spreken. Wat een avontuur, en ik ben blij dat ik nog steeds in staat ben om zoiets te presteren, na 3,5 maand niks doen ;-) Maar blijkbaar ben ik nog steeds fit genoeg.

Ik heb nog ruim een maand in Nieuw Zeeland. Tot nu toe heb ik een groot deel van het Zuid eiland gezien, over twee weken ga ik naar het Noord eiland.

Het is een kort verhaal deze keer, maar nu weten jullie in ieder geval dat ik nog leef en dat ik nog steeds volop geniet. Hoewel ik jullie allemaal wel steeds meer ga missen. Ik kijk stiekem al een beetje uit naar 12 mei, dan ben ik weer terug in ons kleine koude kikkerlandje. Maar tot het zover is heb ik nog heel veel dingen te doen. Vooral genieten. Dus dat ga ik nu weer doen :-)

Tot snel, groeten aan iedereen en ben benieuwd hoe het met jullie gaat.

Dikke kus Rommie

Alsof het gister was dat ik mijn laatste blog schreef... pfff ;-)

Hallo!

Ik weet niet waar ik moet beginnen, er is zoveel dat ik kan vertellen over de afgelopen weken. Ik heb jullie nog niets verteld over Melbourne, kerst, oud & nieuw, Sydney. En vandaag ga ik daar ook niet veel over vertellen, want ik wil niet zo'n vier uur van jullie tijd in beslag nemen. Het is alweer een tijdje geleden, dus de verhalen komen wel als ik terugben. Leuker is het om te vertellen dat ik nu inAirlie Beach ben. Maar ik begin met mijn reis naar Brisbane.

Nadat ik Sydney ben geweest voor zo'n anderhalve week ben ik naar de Blue Mountains gegaan, een berggebied twee uur treinreizen uit Sydney. En de bergen zijn ook echt blauw, dat komt door de olie die in de bomen daar zit (dat geloof ik tenminste) Eucalyptusbomen wel te verstaan. Ik ben altwee maanden in Australie maar wist niet precies hoe die bomen eruit zagen. Dus uiteindelijk tijdens een bushwalk aan een vrouw gevraagd. Ze zag eruit als een fanatieke natuurliefhebster dus wij schatten onze kans hoog in dat zij het antwoord wist. En dat wist ze: eigenlijk elke boom die we daar zagen, die we overal in Australie zien, zijn Eucalyptusbomen. Haha, en ik maar denken dat het 1 soort is, niets is minder waar, er zijn honderden verschillende soorten. Nou ja, weet ik dat ook weer, maar inderdaad, ik hoor jullie denken, best een blond momentje van Rommie... Yep!

Na de Blue Mountains besloot ik om direct door te gaan naar Brisbane, omdat ik nog maareen kleine vierweken in Aussie had en er in het noordoosten nog veel te zien en te doen is. Bovendien trekt het mij totaal niet om naar die populaire strand- en surfplekken te gaan waar het grootste deel van de dag draait om er goed uitzien, dronken worden en feesten.Ik merkte wel dat ik ook hier uitstelgedrag vertoon, zit waarschijnlijk toch echt in mijn natuur. Naar Brisbane gaan was een makkelijke oplossing, dus in Brisbane moest ik echt weer eens in mijn Lonely Planet (die ik nauwelijks gebruik) gaan kijken en een reisplan maken. Uiteindelijk heb ik mijn 'uitdaging'bij een medewerker van een reisbureau neergelegd en zij heeft een prima planning tot aan 31 januari voor me gemaakt. Makkelijk toch? Hoefde alleen maar te zeggen waar ik heen wilde en zij heeft alles verder geregeld. Ideaal. Ik wist die dag om drie uur nog niet dat ik de volgende ochtend om half acht 's ochtends weer verder zou reizen. Heerlijk dat backpacken :-) Een kleine greep uitmijn reisplannen: Fraser Island, Whitsundays en Townville. Weten jullie dat alvast, en dan voel ik met niet zo schuldig dat ik steeds te lang wacht met mijn weblog schijven...

Een uur dichter bij huis
Ik ben inmiddels weer een uurtje dichter bij huis. Het is hier negen uur eerder dan in Nederland. Over dat uurtje verschil heb ik, schrik niet, 19 uur gedaan. Ongelooflijk de afstanden die je hier moet overbruggen. Als ik terugkom moet ik er vast aan wennen dat we Maastricht een eind weg vinden... Negentien uur reizen met het openbaar vervoer. Het kan prettig zijn, van Melbourne naar Sydney had ik een moderne, comfortabele Greyhoundbus. Maar dat was niet het geval op de route Sydney - Brisbane. Mijn god, wat een 'interessante' reis was dat. Ik had plek 12d toegewezen gekregen, een plek bij het raam dichtbij het toilet. Dus ik had niets te klagen. Totdat voor mij, op plaats 10d, een bijzondere man ging zitten. Hij leek op Hannes (sommigen van jullie weten wie ik bedoel), een oude man uit Leeuwarden die er een beetje slonzig uitziet. Zo ook deze man, maar hij droeg een kleurrijk gewaad en iets van een soort omslaghoed/doek op zijn hoofd. Blijkbaar is het volgens zijn geloof niet toegestaan dat je je kleren te vaak wast, want hij droeg een penetrante muffe geur met zich mee als zo'n kelderkast waar je een paar keerper jaar wat troep in opbergt.

Achter mij zat een andere man. Ken je die soort aapjesachtige woestijndieren, die heel vluchtig om zich heen kijken terwijl ze rechtop op hun achterpoten staan? Zo bewoog hij ook, heel snel en spastisch. Hij had bovendien net zo'n verkrampt homohandje als Jappie, mijn oude buurman op de Van Asbeckstraat (wederom sommigen kennen hem). Bedenk daar nog een jaren tachtig, getoupeerd Axel Rose kapsel bij en je hebt het plaatje compleet. Hij maakte snuifende geluiden en af en toe ben ik me rot geschrokken als ik mijn hoofd omdraaide en hij ineens bijna panisch over mijn stoel heen leunde om iets te zien. Bedenk daar nogeen stoel bij die niet op ligstand bleef staan en een lekkende airco, en dan weet je hoe mijn busreis ongeveer was. Haha, het klinkt misschien erger danhet is, maar ja, na 19 uur ben je echt gaar en lijkt alles eenbeetje erger!

In Brisbane voelde ik een cultuurshock. Niet alleen was hetineens verschrikkelijk warm vergeleken met de Blue Mountains, ik kwam terecht in een typisch East Coast partyhostel. De make-up tassen van mijn kamergenootjes waren net zo groot als mijn toilettas, hun koffers twee keerzo groot als mijn backpack. 'S avonds besteedden ze zo ongeveer een uur aan optutten en hun haar doen, om vervolgens dronken thuis te komen en tot in de middag van de volgende dag hun roes uit te slapen. En dan begon hetzelfde ritueel weer. Ongelooflijk. In Brisbane heb ik verder niet veel gedaan dan wat rondlopen, in de Botanical Garden rondlopen en de stad bekijken.

Vanuit Brisbane ben ik naar Rainbow Beach gegaan. En daar heb ik twee ontzettend relaxte en leuke dagen gehad. Ik heb een hele mooie bushwalk gedaan die uitkwam bij een sandblow. En daar heb ik zoveel lol gehad, in mijn eentje! Ik wilde een goeie foto maken op een soort natuurlijk boomwortelbankje (goed woord voor galgje). Maar omdat ik alleen was, moest ik de zelfontspanner gebruiken. En het duurde dus nog al even voordat ik een goeie foto had. En ik maar heen en weer rennen over het gloeiend hete zand. Wat een lol. Vervolgens ben ik naar de klif gelopen. Het was twaalf uur 's middags, warm en ik had het gevoel dat ik in de woestijn was. Ik begon zelfs al te hallucineren. Dacht dat er iemand lag te zonnen, maar het bleek gewoon een boomstam te zijn. Haha. Na daar een tijdje te hebben rondgelopen en van het uitzicht genoten te hebben, ben ikterug gewandeld naar het strand. En wat een heerlijk strand, ik voelde me daar met de hoge golven net een speels kind. Wat het leuke is, er is niemand daar die mij kent, dus ik kan gewoon doen waar ik zin in heb. En dat is tof!

Nog even een eindsprintje
Omdat het een lang verhaal wordt, zal ik nog even snel mijn laatste week beschrijven. Hoewel Fraser Island het niet verdiend om haastig te worden afgeraffeld. Dus misschien toch nog wel iets langer... In 1 woord: WAUW! Het is een zandeiland waar je alleen met een 4wd doorheen komt, en dat was cool. De eerste dag zat ik naast de bestuurder in de cabine, fantastisch uitzicht. We hebben daar ook door een regenwoud gewandeld met een beekje. Dat water is 17 graden (koud dus) en schoon doordat het jaren door al het zand vanuit de bodem naar boven dringt. Heerlijk verfrissend om daar een slok van te nemen. Daarna naar Lake McKenzie, echt het helderste water dat ik toch nu toe heb gezien. Heerlijk om daar wat tijd door te brengen. De tweede dag zijn we onder ander naar de Champagne Pools geweest. Het zijn eigenlijk twee baden afgesloten van de zee door rotsen, maar de golven die over de randen heen klotsen zorgen voor bubbels in het water. En als laatste: Ik heb gevlogen!! Vijftien minuten boven het eiland. Echt supergaaf!

Oh ja, na Hervey Bay en Fraser Island ben ik twee dagen in Emu Park geweest. Daar ben ik bij een krokodillen farm geweest. Beetje tegenstrijdig gevoel, ze fokken daar krokodillen voor hun leer en vlees. Maar heel gaaf om te zien, en ik heb er eentje (weliswaar klein) vastgehouden. Ze zijn echt zacht, je kunt er gewoon in knijpen, dat had ik niet verwacht. En in Emu Park heb ik twee Aussie meiden ontmoet, zo gek als een duur en helemaal my kind of chicks! Wanneer ik terugga (detail: wanneer en niet als :-) ga ik ze zeker opzoeken. Ik heb ook allemaal tips gekregen voor mijn laatste twee weken in Australie, helemaal super. Ja, inderdaad, nog maar twee weken, 12 februari vlieg ik naar Nieuw Zeeland en moet ik Aussie achter me laten. Maar zover is het nog niet. Ik ga morgen voor drie dagen op een zeiltour langs de Whitsunday Islands en het Great Barrier Reef. Ook dat zal weer ongelooflijk bijzonder zijn, daar heb ik het volste vertrouwen in.

Het was een tijdje geleden, ik beloof dat ik niet weer zo lang zal wachten met een nieuw verhaal. Ik ben weer bij met mijn dagboek, dus dat is een goed teken. (Ik heb alleen maar de Great Ocean Road, Melbourne en Sydney overgeslagen, haha (lees het sarcasme tussen de regels door, dat is namelijk zo'n drie weken van mijn reis, haha)

Foto's voortaan op Facebook
Ik heballe foto's tot nu toe op mijn facebook geplaatst, dat gaat veel sneller dan op deze weblog en ik kan er ook veel meer op plaatsen. Als je geen facebook hebt en toch mijn foto's wilt zien, kan je heel gemakkelijk een account aanmaken. Het is Heit tenslotte ook gelukt ;-) Haha.

Via de volgende link kom je bij mijn foto's: http://www.facebook.com/photos.php?id=100000474865209#/profile.php?v=photos&ref=name&id=100000474865209

Tot gauw, ben ook weer erg benieuwd hoe het in Nederland is en hoe het met jullie allemaal gaat.

DIKKE TUT Rommie

Grampions & Great Ocean Road

Wat is het hard werken, zeg, dat reizen! Ik heb het zo druk met genieten, leuke activiteiten doen en mooie dingen zien dat ik echt nergens aan toe kom. Stress all over! Nou ja, jullie horen het wel, ik vermaak me prima. Aangezien dit mijn enige klachten zijn, behalve dan dat het hier al twee dagen minder mooi weer is ( 22 graden en bewolkt), heb ik het bijzonder naar mijn zin.

Ik heb geprobeerd een kleine selectie te maken van de foto's van de Great Ocean Road, dat was nog best pittig. Ik heb in drie dagen namelijk zo'n 500 foto's gemaakt. Zo indrukwekkend was het allemaal. Als ik thuis kom, moet ik maar eens de mooiste er uit zoeken. De tour begon ‘s ochtends vroeg, ik werd om half zeven bij het hostel opgehaald. Omdat we eerst nog een paar uur moisten rijden, is iedereen eerst weer lekker verder gaan slapen in de bus. Uiteindelijk zijn we begonnen in de Grampions, een berggebied waar we heerlijk hebben gewandeld, watervallen hebben gezien en de mooiste vergezichten hebben vastgelegd op beeld.

De tweede dag begon met een vroege afdaling door de Grampians. Klauteren en ploeteren af en toe, mijn bergschoenen kwamen goed van pas. Lekker actief en tegelijkertijd ook ontspannend omdat we verder geen andere toeristen tegenkwamen. Dus we hadden het rijk voor ons alleen, en daar hebben we van genoten! Toen we weer aankwamen in Halls Gap, het dorpje onder aan de bergen waar we ook de nacht door hadden gebracht, werden we opgewacht door kangoeroes! Jawel, de eerste kangoeroes die ik van dichtbij heb gezien. Wat een mooie dieren, en ze kunnen echt groot worden. Zelfs een kleine Joey (zo noemen de Aussies een baby-kangoeroe) in de buidel van zijn moeder zien kruipen en... gefilmd.

Later deze dag en de derde dag langs de Great Ocean Road gereden en veel mooie plekken aangedaan. De Bay of Islands, de 12 Apostels, Lord Arch Gorge, London Bridge en nog een paar waar ik de naam van moet opzoeken ;-) De kalksteenrotsen langs de kust hebben de mooiste kleuren en vormen, de zee is ontzettend blauw en ruig, de stranden zijn prachtig. Ik voelde me heel nietig daar met zoveel geweldig natuurschoon om me heen. Waarschijnlijk was dit de mooiste ervaring tot nu toe. Maar ik heb nog even voor de boeg, hoop dat ik nog veel van deze bijzondere ervaringen op mag doen.

Mijn internettijd zit er alweer op. Tot het volgende verhaal!!

En: HOE GAAT HET MET JULLIE?

See ya! Cheers mate!

Een weekje Adelaide en the GREAT ocean road...

HOI!!!

Daar ben ik weer eens met een verhaal. Het is alweer veel te lang geleden, maar op een of andere manier heb ik nooit tijd genoeg om een blog te schrijven. Maar zo vlak voor kerst, aan deze kant van de wereld is het al bijna kerstavond,krijg je toch van die warme gevoelens en denk je meer aan thuis. Dus even kort verhaaltje over de afgelopen twee weken, want ook jullie hebben het waarschijnlijk druk met kerst vieren. Ik hoop echt dat het een witte kerst is, maar als het weerbericht van Piet klopt, is het volgens mij meer regen dan sneeuw. Maar ik duim voor jullie. Hier hebben we ook een witte kerst... op het strand... Gelukkig steek ik iets meer af bij het zand, met andere woorden, ik vind dat ik al aardig bruin ben. Hoewel ik waarschijnlijk de enige ben die dat ziet :-)

Maar Adelaide. Het vorige verhaal eindigde in Pemberton. Ja, met die grote boom, daar ja! Ik heb niet veel meer gedaan in P. omdat ik de volgende ochtend wakker werd met een behoorlijke hoofdpijn. Ik heb eigenlijk vrij weinig gedaan die dag. En de zes dagen daarna, want het bleek toch niet een gewoon huis-tuin en keukenhoofdpijntje te zijn. Dus in Perth, het vliegtuig en de eerste dagen in Adelaide heb ik vooral op bed gelegen. Zelfs naar de dokter geweest en waarschijnlijk was het gewoon een combinatie van spanning (van die boom ja) en een verlate jetlag of zoiets. Oh ja, bij de dokter kreeg ik zelfs een brief mee op een CT scan te laten maken, datgaat toch wel wat anders in Nederland... Maar het was een leuke dokter, die zelfs voorstelde om naar een ander ziekenhuis te gaan, omdat het dan gratis zou zijn. Maar gelukkig heb ik er geen gebruik van hoeven maken, de volgende dag voelde ik me alweer een stuk beter. Ik had besloten om met de medicijnen te stoppen, daar voelde ik me echt niet beter door. Een heerlijke hoofdmassage van een indiaas meisje en een dagje strand bleek uiteindelijk het beste medicijn te zijn.

De rest van de dagen in Adelaide heb ik nog wel rustig aan gedaan. Lekker door de stad gewandeld en gefietst. Kon ook bijna niet anders, want het was op een gegeven moment 40 graden! Echt te warm om iets te ondernemen. Adelaide is een leuke stad, in verhouding met bijvoorbeeld Melbourne is het een kleine stad. Maar gezellig, veel mooie gebouwen gezien en leuke mensen in het hostel ontmoet. Typisch trouwens voor dit deel van Australia: het was twee dagen 40 graden, ontzettend warm dus. De dag daarna was het echter maar 20 graden. Een verschil van 20 graden! Zo apart, en je hebt het dan ook gewoon koud, hoe vreemd ook.

Had ik in Perth alleen een Belgische ontmoet, in Adelaide stikte het van de Nederlanders! Iedere dag leken er meer bij te komen... Je zou je bijna afvragen of er nog wel mensen in Nederland zijn :-) Het is natuurlijk heel gezellig om in je eigen taal met iemand te kunnen kletsen, maar daardoor sluit je je, hoewel onbewust, wel af van de andere mensen. Dus ik heb er ook voor gekozen om wat vaker aan een andere tafel te zitten, zodat je ook nog andere mensen ontmoet. Want ik ben natuurlijk niet aan de andere kant van de wereld om Nederlands te spreken. En ik heb leuke mensen ontmoet in Adelaide. Toch ook wel een paar NL-ers moet ik toegeven. Maar daardoor hoorde ik wel over een leuke tour over de Great Ocean Road, bij veel van jullie waarschijnlijk wel bekend. Ik heb de tour gedaan, maar ik ga jullie daar later over vertellen, want dat was echt heel bijzonder!

Ik ga kerst en oud en nieuw in Melbourne doorbrengen, samen met Peter. We hebben ook nog leuk contact met een aantal van de groepsleden van de tour, dus gezelligheid genoeg hier in deze toch altijd wat ongemakkelijke tijd. Hoewel ik nog steeds helemaal geen kerstgevoel heb. Na de kerst komt de volgende update. Dat beloof ik bij deze plechtig.

Hele fijne kerstdagen en een dikke tutterd Rommie

PS, check even onze zelfgemaakte kerstkaart bij de foto's............

Korte update en nieuw telefoonnummer

Hallo allemaal,

Het is even geleden dat ik een verhaal heb geschreven. Dat komt omdat ik in de middle of nowhere zit en dus ook niet echt veel heb meegemaakt. Het enige spectaculaire is wel het beklimmen van een hele hoge boom (61 meter) die ze vroeger gebruikten om uit te kijken naar bosbranden. En je klimt dan niet langs een goede trap of met veiligheidsmaatregelen, nee, gewoon los en kimmend van de ene metalen pin op de andere metalen pin. Ik ben waarschijnlijk nog nooit zo bang geweest in mijn leven, maar ik heb het gedaan! Wat een adrenaline gaat er dan door je lichaam. En vooral de spierpijn de volgende dag is verschrikkelijk, omdat je heel gespannen naar boven en beneden klimt. Verder heb ik mijn dagboek bijgewerkt, een wasje gedaan en verder veel gelezen en gerelaxed. Ook niet verkeerd dacht ik zo.

Fremantle en vooral Rottnest Island, waar ik met the Italian Chick naartoe was, dat was echt geweldig. Het eiland is ongeveer een Terschelling, maar dan elke bocht die je neemt tien keer zo mooi. De oceaan daar is werkelijk heel helder en groen/blauw van kleur. Schitterende stranden en rotspartijen. We zijn op de fiets het hele eiland rondgereden en hebben quakka's gezien, een soort combinatie van een rat en een kangoeroe en ongeveer zo groot als een flinke kat. De Nederlanders die het eiland ontdekten, dachten dat het ratten waren, vandaar dat het Rottnest (rattennest) heet. Het enige nadeel was dat Claudia Italiaans en klein is en niet gewend om te fietsen, dus ik moest eigenlijk continu op haar wachten. Maar ja, het was gezellig om een paar dagen met haar door te brengen.

Morgenochtend ga ik terug naar Perth om daar de volgende dag het vliegtuig naar Adelaide te pakken. Helaas was mijn eerste idee, om de trein te nemen, niet mogelijk omdat die trein tot aan de kerst al volgeboekt zit. Helaas, maar ja, zo gaat dat als je backpacker bent en je niet alles van te voren hebt gepland. Maar dat is juist het leuke.

Oh ja, ik heb ook een nieuw telefoonnummer. Als je dat wilt hebben, kun je me een mailtje sturen. Ik heb nog maar weinig beltegoed op mijn nederlandse nummer, dus liever niet meer bellen/sms-en. Dat is namelijk erg duur naar de andere kant van de wereld :-)

Ik hoop morgen in het hostel waar ik eerder was een laptop van iemand te lenen, zodat ik eindelijk mijn foto's kan uploaden.

Tot snel, dikke kus

Su gesellich!!

Fantastisch, wat is Australie mooi. We zijn vandaag bij vijf winery's langs geweest om wijn te proeven en bij een hebben we geluncht. Daarnaast zijn we bij een chocolate factory, een coffee factory en een bierbrouwerij geweest. Maar na de eerste twee wijnproeverijen was het al lang leve de lol en meer wijndrinken dan proeven ;-) Ik had niet anders verwacht, hihi. Maar ook de omgeving is geweldig, wat een mooie natuur hier. Ik zal binnenkort foto's uploaden, het lukt me hier nog niet echt. Maar de computer hier moeten worden ge-update, dus waarschijnlijk lukt het ergens anders wel. Verder leuke mensen ontmoet of beter leren kennen. Jammer dat ik morgen Perth verlaat, en zijn hier verrassend veel backpackers die hier langere tijd verblijven. Maar misschien dat ik voordat ik richting Adelaide ga, hier nog een nachtje ga overnachten.

Gisteravond had ik voor het eerst een beetje last van heimwee, maar heb me daar al gauw over heen kunnen zetten,zeker omdat ik een leuke dag in het vooruitschiet had. En alsof het zo had moeten zijn: er kwam gisteravond laat een Italiaanse exchange-student op mijn kamer liggen. En blijkt dat ze een paar dagen dingen in de omgeving van Perth wil bekijken. En dat was precies mijn plan. Dus je raadt het al: we gaan samen twee dagen reizen en in een tweepersoonstentje slapen, zonder matras. Hoop dat ze geen last van een ochtendhumeur heeft na een slechte nachtrust...

Daarna weet ik nog niet precies of ik nog een stuk naar het Zuiden ga trekken of dat ik richting Adelaide ga. Het zuiden, Margaret River, staat bekend om haar wijngebieden, maar ook om haar mooie stranden. Ik heb foto's gezien, wauw. En ik begin de Australische mentaliteit al een beetje over te nemen, relax en don't worry/hurry!

Oh ja, Bas en Antonio, ik had het nog niet verteld, maar ik was op Schiphol net op tijd voor het boarden, ik had twee minuten over. Haha! Dus die Australische mentaliteit zit ook al een beetje in me. Alleen hier ben ik een milde versie oftewel een stresskip.... Haha

Leuk om van jullie te horen, ik weet hoe lastig het is als je thuis bent om te mailen enzo, ik ben er zelf ook niet goed in, maar het is echt leuk om wat van jullie te horen.

See ya!

Kort maar McDonalds

Met deze titelwilde ik net mijn verhaalbeginnen vanaf mijn Ipod. Ik kwam namelijk een free wifi van de McDonalds tegen. Maar op een of andere manier lukte het niet helemaal. Dus nu maar een internetcafe opgezocht.

Allereerst allemaal ontzettend bedankt voor de leuke reacties via de sms, mail, hyves en mijn weblog. Erg fijn om te lezen dat er lieve mensen zijn die me volgen. En nog bedankt voor het supergafe, gezellige enlekker dronkenafscheidsfeest!! Daar heb ik in het vliegtuig nog vaak aan teruggedacht.

Maar waar jullie benieuwd naar zijn: ik ben in Perth!! Na een hele lange reis van meer dan 30 uur kwam ik gisteravond om 23.00 uur lokale tijd (16.00 uur in Nederland) aan in Perth. In het vliegtuig heb ik wel even kunnen slapen, maar niet lang en ook niet echt uitgerust wakker geworden. De filmschermpjes in de stoel van de persoon voor je zijn echter een uitvinding. Een kleine selectie van de films die ik heb gezien: Shrek 2, The Bucket list en Ice age. Hihi :-)

De tussenstop in Hongkong, acht uur lang, viel uiteindelijk mee.Ik hebeven geslapenbij de gate en heb dereis de moeite waard gemaakt door twee sloffen sigaretten voor maar, jaja, 20 euro te kopen. Me happy!!Totdat ik bij de douane van Australie kwam. Oeps, je mag maar 250 sigaretten meenemen en ik had er in totaal 340 bij me.Maar blijkbaar zijn er meer backpackers die dat doen, dus na lief te hebben gelacht, kneep de beamteeen oogje dicht. Verder was ik bijna het geweldige boekje kwijt dat ik van mijn ouders heb gekregen. Het boekje waarin ik allemaal foto's van de family heb geplakt. En het boekje dat van olifantenpoep is gemaakt! En daar doet Australienogal moeilijk over. Uiteindelijk uitgelegd dat het fairtrade van de wereldwinkel was entoen mocht ik het gelukkig toch houden. Wat een opluchting.

Uiteindelijk kwam ik om 0.30 uur aan bij mijn hostel na een tijdje te hebben gewacht op een Shuttle bus vanaf het vliegveld. Het voelde echt heel onwerkelijk dat ik aan de andere kant van de wereld zit. Het eerste wat ik trouwens zag van Australie waren de palmbomen, hoe geweldig! De temperatuur viel een beetje tegen, maar het wordt deze week weer beter. In het hostel ben ik na wat uitleg van de Nederlands sprekende Belgische receptioniste heerlijk gaan slapen. Lekker lang ook, maar ja, dat had ik wel verdiend. Bij het hostel zijn ze echt heel vriendelijk, de eigenaresse is erg behulpzaam. En dat vind ik niet erg, want het is best lastig zo in een vreemd land zonder dat je ook maar iets hebt geregeld. Maar ik heb al geregeld dat ik zondag langs vijf wijnboeren en 1 bierbrouwerij ga om daar te proeven en te eten. En denk maar niet dat ik alles ga uitspugen ;-)

Vandaag heb ik mijn dag doorgebracht met een beetje lezen over Perth en omgeving en heb ik een stadswandeling gemaakt. Wat is de zon hier lekker warm! Het is hier nu zo'n 23 graden, de wind is wel een beetje koud. Maar met slippers en een t-shirt aan is het hier prima te doen. De mensen hier zijn echt heel behulpzaam en vriendelijk. Ik heb al met een aantal mensen gesproken en dat gaat heel makkelijk. Mijn Engels uit een laatje ergens achter in mijn hoofd gehaald, maar ook dat gaat redelijk goed. Morgen ga ik waarschijnlijk naar Kings Park om te genieten van de natuur hier en naar Heirisson Island, waar ik heel waarschijnlijk kangoeroes ga zien!! Exciting!!

Ik ga straks eten maken in het hostel en een beetje relaxen, misschien een beetje last van jetlag... Maar overall gaat het goed en ben ik relaxed. We'll see.

Tot het volgende verhaal,

Goodday!!

Dikke kus Rommie